نرم افزار های تشخیص چهره – قسمت اول

هرکسی که برنامه تلویزیونی لاس وگاس را دیده باشد، نرم افزار تشخیص صورت به کار برده شده را دیده است. در هر قسمت بخش امنیت هتل و کازینو مونتکیتو سیستم نظارت ویدئویی خود را برای ارائه تصویری از شمارش کارت ها ، دزد ، و یا افراد موجود در لیست سیاه به کار می برند. سپس این تصاویر به پایگاه داده برده می شود، تا یک تطابق و تشخیص هویت فرد انجام شود.در ساعات پایانی همه افراد بد از داخل کازینو با مراقبت به خارج همراهی می شوند و یا به زندان فرستاده می شوند. اما آنچه که در تلویزیون بسیار ساده به نظر می رسد همیشه به خوبی در دنیای واقعی اتفاق نمی افتد.

در سال ۲۰۰۱ ، بخش پلیس تامپا دوربین های مخصوص پلیس نصب شده در مناطق تفریحات شبانه شهر را به تکنولوژی تشخص چهره مجهز کردند تا اینکه تلاشی برای کاهش جرم و جنایت در این ناحیه باشد.اما این سیستم موفق عمل نکرد و در سال ۲۰۰۳ به خاطر بیهوده بودن آن دور انداخته شد. بسیار دیده شده که مردم این منطقه ماسک هایی را گذاشته و ژشت های شرم آور در می آوردند همچنین از گرفتن یک عکس واضح که توسط دوربین های تشخیص چهره قابل استفاده باشد جلوگیری می کردند.

فرودگاه لوگان بوستون دو تست مجزا از سیستم های تشخیص هویت را در قسمت بازرسی امنیتی توسط داوطلبان اجرا کرد. در دوره ای بیش از ۳ ماه نتایج نا امید کننده بودند. بر اساس اطلاعات محرمانه الکترونیکی، سیستم فقط به میزان ۶۱٫۴ درصد درست کارکرده است که منجر شد مقامات امنیتی فرودگاه به دنبال گزینه های امنیتی دیگری باشند.

چگونگی کارکرد سیستم های تشخیص چهره:
اما امروزه استفاده از سیستم های تشخیص هویت از روی چهره در حال رشد اند. حتی شرکت Lenovo در برخی از مدل های کامپیوتر های رومیزی و لپ تاپ خود نیز از این روش برای login کردن کاربران استفاده می کند. در این مقاله به بررسی موارد زیر خواهیم پرداخت:
۱) تاریخچه سیستم های تشخیص هویت با چهره نگاهی
۲) نحوه کارکرد این سیستم ها
۳) تغییرات ایجاد شده برای بالا بردن قابلیتها و کاهش خطا ها
۴) چگونه دولت ها و شرکت های خصوصی این تکنولوژی استفاده می کنند (و یا قصد استفاده را دارند)

آیدنتیکس (شرکتی واقع در مینسوتا،Identix) یکی از چندین ایجاد کننده های تکنولوژی تشخیص چهره می باشد.نرم افزار آن، Facelt می تواند صورت هر فردی را از جمیعیت انتخاب کرده و چهره وی را از بقیه صفحه جدا کند و با تصاویر موجود در پایگاه داده مقایسه کند. برای اینکه این نرم افزار کار کند، باید بداند چگونه بین صورت اصلی و بقیه پس زمینه تفاوت قائل شود. نرم افزار تشخیص چهره ابتدا صورت را می یابد و سپس عوامل متفاوتی از صور را اندازه گیری می کند.

هر صورت علائم متمایز، پستی بلندی های متفاوت بسیاری دارد که خصیصه های چهره را ایجاد می کند. نرم افزار Facelt این علائم را به عنوان نقاط گره ای مشخص می کند. صورت هر فردی تقریبا تا ۸۰ نقطه گره ای دارد. بعضی از این موارد که توسط نرم افزار اندازگیری شده اند عبارت اند از:
فاصله بین چشمان، بزرگی بینی، گودی کاسه چشم، شکل استخوان های گونه، طول خط آرواره
این نقاط گره ای اندازه گیری شده کدهای عددی بسیاری را ایجاد می کنند که چهره چاپ شده نامیده می شوند و چهره را در پایگاه داده ها نشان می دهند.

نرم افزار facelt عکس چاپی را با دیگر تصاویر پایگاه داده ها مقایسه می کند. در گذشته نرم افزار های تشخیص چهره بر اساس تصویر ۲بعدی کار می کردند که با دیگر تصاویر ۲بعدی پایگاه داده خود مقایسه و تشخیص هویت می کردند. برای آنکه تصویر گرفته شده مفیدتر و درست تر باشد، لازم بود که تصویر گرفته شده، صورتی باشد که تقریبا مستقیما به دوربین نگاه کرده است، البته حتی با کمی تغییر در نور یا قیافه صورت از تصویر موجود در پایگاه داده ها تا حدودی مشکل ایجاد می کرد.

معمولا، تصاویر گرفته شده از محیطی کنترل شده گرفته نشده است. حتی کوچکترین تغییرات در نور یا جهت صورت آن می تواند کارایی این سیستم را کاهش دهد. بنابراین این دسته از صورت ها نمی توانند با هیچ صورتی در پایگاه داده تطبیق پیدا کنند. این امر منجر به شکست با ضریب بالایی می شود. در تشخیص چهره سه بعدی به راه هایی برای حل این مشکل خواهیم پرداخت.

تشخیص چهره به صورت سه بعدی:

نسخه جدید تولید شده این نرم افزار، روش سه بعدی را استفاده می کند، که مدعی تهیه تصویر صحیح تری است. تشخیص چهره سه بعدی از خصوصیات متمایز صورت استفاده می کند تا اینکه فرد مورد نظر را شناسایی کند. مانند جایی که بافت سخت و استخوان آشکارتر اند مثل گودی کاسه چشم، بینی و چانه.این مناطق منحصر به فرد هستند با گذشت زمان تغییر نمی کند. در صورتی که برخی از گره های سیستم های دو بعدی ممکن است با پیری تغییر کنند. البته همچنان این سیستم سه بعدی نسبت به کودکان دارای ضعف اند. مثلا سیستم نمی تواند یک کودک را پس از گذشت ۲۰ سال شناسایی کند که به علت تغییرات چهره با افزایش سن کودک می باشد. البته شرکت ها و گروه های تحقیقاتی در حال طراحی سیستم هایی هستند که بتواند شباهت ها شناسایی کند و به صورت حدسی با چند مورد تطبیق دهد. البته این سیستم ها یک خروجی واحد نخواهند داشت.

استفاده محور اندازه گیری عمیق که تحت تاثیر نور قرار نگرفته باشد، تشخیص چهره سه بعدی را حتی می تواند در تاریکی نسبی میسر کند و قابلیت تشخیص فرد در زوایای مختلف دید با پتانسیلی برای تشخیص تا ۹۰ درجه را دارا است.(نیم رخ صورت)

با استفاده از نرم افزار ۳ بعدی سیستم برای بررسی هویت یک فرد از مراحل مختلفی عبور می کند. به دست آوردن یک تصویر می تواند از طریق اسکن دیجیتالی یک تصویر دو بعدی موجود یا اینکه با استفاده از تصویر ویدئویی برای به دست آوردن تصویر زنده شخص مورد نظر صورت گیرد. وقتی که صورت بررسی شد، سیستم وضعیت سر، سایز و ژست را مشخص می کند. همانطور که قبلا گفته شد، پتانسیل تشخیص هویت تا ۹۰ درجه را دارد در حالی که در سیستم دوبعدی سر باید تا ۳۵ درجه به سمت دوربین بچرخد. سپس، سیستم منحنی های گودی های صورت را تا مقیاس میکرومتر اندازه می گیرد و یک الگو ایجاد می کند.

 
این مطلب ادامه دارد…

5 دیدگاه در نرم افزار های تشخیص چهره – قسمت اول

  1. سلام خواهش میکنم در مورد لپ تاپ ها ی فراسو که نمی دونم ( به طور دقیق :دی) …. در مورد تبادل لینک هم چشم در اسرع وقت لینک میشی … راستی دمت گرم بابا , با این پست های ویستات حال کردم :دی

  2. عرفان آخرش فارسی نصبیدم چقدرمی آپی این تامبلرت خیلی جالبه مخصوصا باسه ما که تو ایران نیستیم لایک شدید برای شکلک در آوردن :دی داره به تولد اینجا نزدیک میشه برنامت چیه؟ می خام یه بلیط رفت و برگشت برات بفرستم

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *