نامگذاری های استاندارد در Active Directory

هر شیی در Active Directory می تواند با استفاده انواع اسم مختلفی فراخوانی شود، از جمله: NetBIOS Name هرچند استفاده از این ساختار نامی دور از ذهن است، استفاده برای استفاده در نسخ قدیمی ویندوز NT وجود دارد. این اسم های تک بخشی دیگر در شبکه های امروزی جایی ندارند. FQDN یا Fully qualified domain




آشنایی با Snap-in های Active Directory

اکثریت قابل توجه عمل های مدیریتی توسط کنسول های زیر در مدیریت AD DS صورت می گیرد: – Active Directory Users and Computers : این کنسول، کنسولی است که کارهای روزانه مدیریتی در آن صورت می گیرد. مدیریت اشیاء همچون User، Group و Comptuers در این کنسول صورت می گیرد و می توان گفت حجیم




یافتن اشیا در Active Directory

در حالات بسیاری همانند تعیین دسترسی های به files و Folders، اضافه کردن user ها به group و… لازم است تا اشیاء ساخته شده در اکتیو دایرکتوری را پیدا کنیم. بنابراین بسیاری از Query (پرس و جو) ها از Database (پایگاه داده) اکتیو دایرکتوری ممکن است تکراری باشد. این امر زمانی که تعداد Object های




پیش نیاز ارتقای ویندوز برای DC ها

ADPrep.exe یک ابزار روی خط فرمان است که در تمام دیسک های Windows Server وجود دارد. در یک محیط Active Directory موجود، با استفاده از ابزار ADPrep.exe می توان وجود شرایط نصب نسخه جدید تری از Windows Server را برای DC ها ایجاد کرد. این ابزار در چند مورد می توان موثر باشد: – پیش




Password Replication Policy

Password Replication Policy یا با اختصار PRPتعیین کننده ی کاربرانی است که Credential آن ها می تواند روی یک RODC خاص Cache شود. اگر PRP اجازه Cache کردن یک Credential را بدهد، آنگاه Authentication و فعالیت های مرتبط با Service Ticket ها می توانند توسط RODC برای آن Credential انجام شود. اگر Credential یک اکانت




Replication – 3

replication

پس از آنکه Connection Objects بین دو Domain Controller در یک سایت برقرار شد (چه به صورت دستی و چه به صورت خودکار توسط KCC) عملیات Replication اتفاق می افتد. Replication بین چند سایت شامل تغییرات در یک سایت خواهد بود. عملیات Replication به صورت دو به دو بین دو DC اتفاق می افتد. Replication


1 2 3 4 5 22  بالا